ರಾಜ್ಯದ ಕೃಷಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಲದ ಅವಲಂಬನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಬೋರ್ವೆಲ್ ಕೇವಲ ನೀರು ಒದಗಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ರೈತ ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಈ ಕೆಳಗಿನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
1. ಭೂವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಲಹೆ: ಕೇವಲ ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿ ಅಥವಾ ಅಂದಾಜಿನ ಮೇಲೆ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಕೊರೆಯುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಬಾರದು. ಅಧಿಕೃತ ಭೂವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ (Geologists) ಭೂಮಿಯ ಒಳಪದರಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ನೀರಿನ ಸೆಲೆ ಇರುವ ನಿಖರ ಜಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಈ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಮೀಕ್ಷೆಯು ಶೇ. 90 ರಷ್ಟು ಬೋರ್ವೆಲ್ ವಿಫಲವಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
2. ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೇಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಡ್ರಿಲ್ಲಿಂಗ್ ಗಾತ್ರ: ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೃಷಿ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ 6 ಅಥವಾ 6.5 ಇಂಚಿನ ಡ್ರಿಲ್ಲಿಂಗ್ ಬಿಟ್ಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಮಣ್ಣಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕನಿಷ್ಠ 61 ರಿಂದ 64 ಕೆ.ಜಿ ತೂಕದ ಐಎಸ್ಐ (ISI) ಮುದ್ರೆಯುಳ್ಳ ಕೇಸಿಂಗ್ ಪೈಪ್ಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಬೇಕು. ಇದು ಭೂಕುಸಿತದಿಂದ ಪೈಪ್ಗಳು ಜಖಂಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ.
3. ದಕ್ಷ ಪಂಪ್ಸೆಟ್ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಉಳಿತಾಯ: ನೀರನ್ನು ಎತ್ತುವ ಆಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಂಪ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು (HP) ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಸ್ಟಾರ್ ರೇಟಿಂಗ್ ಹೊಂದಿರುವ ಮೋಟಾರ್ಗಳು ಕಡಿಮೆ ವೋಲ್ಟೇಜ್ನಲ್ಲೂ ದಕ್ಷವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೆ, ಮಾಸಿಕ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಲ್ ಅನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಹಕಾರಿ.
4. ಸುರಕ್ಷತಾ ಉಪಕರಣಗಳ ಅಳವಡಿಕೆ: ವಿದ್ಯುತ್ ವ್ಯತ್ಯಯದಿಂದ ಮೋಟಾರ್ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ತಾಮ್ರದ ಕೇಬಲ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟಾರ್ಟರ್ ಅವಶ್ಯಕ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಮೋಟಾರ್ ತಾನಾಗಿಯೇ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವ ‘ಡ್ರೈ ರನ್ ಪ್ರೊಟೆಕ್ಟರ್’ (Dry Run Protector) ಅಳವಡಿಸುವುದರಿಂದ ಯಂತ್ರದ ಆಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
5. ಪ್ರಾಣಾಪಾಯ ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ: ಬೋರ್ವೆಲ್ ಕೊರೆದ ತಕ್ಷಣ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಕ್ಯಾಪ್ (Cap) ಹಾಕಿ ಮುಚ್ಚುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಕೃಷಿ ಹೊಂಡ ಅಥವಾ ಬೋರ್ವೆಲ್ ಸುತ್ತ ಸಿಮೆಂಟ್ ಕಟ್ಟೆ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಸಂಭವಿಸುವ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದು.
6. ಜಲ ಮರುಪೂರಣದತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಿ: ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಮಳೆ ನೀರನ್ನು ಕೊಳವೆಬಾವಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಭೂಮಿಗೆ ಇಂಗಿಸುವ ‘ರೀಚಾರ್ಜ್’ (Recharge) ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ ಖಾತರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
