ದಿಸ್ಪುರ: ಪೌರತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟು ಎಷ್ಟು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಕರಣವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಗೌಹಾಟಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ. ತಾನು ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು 15 ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಜಿದಾರನನ್ನು ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಜೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದ ಕೆಳ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ ಆದೇಶವನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದೆ.
ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪೌರತ್ವದ ಪರವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾವೆಗಳು ಕಾನೂನಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಹೋರಾಟದ ಎಲ್ಲ ಹಂತಗಳು ಮುಗಿಯದೇ ಇರುವ ಕಾರಣ ಅರ್ಜಿದಾರನ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಕಲ್ಯಾಣ್ ರಾಯ್ ಸುರಾನಾ ಮತ್ತು ಶಮೀಮಾ ಜಹಾನ್ ಅವರಿದ್ದ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಈ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿದೆ. 1946ರ ವಿದೇಶಿಯರ ಕಾಯ್ದೆಯ ನಿಯಮ 9ರ ಅನ್ವಯ ತಾನು ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುವ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿದಾರರು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೋರ್ಟ್ ಹೇಳಿದೆ.
ಪ್ರಮುಖ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು:
- ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಒಟ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳು: ಅರ್ಜಿದಾರ ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಒಟ್ಟು 15 ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಾದರಪಡಿಸಿದ್ದನು.
- ಪ್ರಮುಖ ದಾಖಲೆಗಳ ತಿರಸ್ಕಾರ: 1951ರ ಎನ್ಆರ್ಸಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರತಿಗಳು ಹಾಗೂ 1973ರ ಭೂಮಿ ಖರೀದಿ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಿದೆ.
- ವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ: ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ದಾಖಲಾದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆ.
- ಲಿಂಕ್ ಕೊರತೆ: ವಿವಿಧ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋದ ಕುಟುಂಬದ ವಂಶಾವಳಿಯ ಲಿಂಕ್ಗಳನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ.
- ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿಗಳ ಮೌಲ್ಯ: ಪ್ಯಾನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಮತ್ತು ವೋಟರ್ ಐಡಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಪೌರತ್ವದ ಅಂತಿಮ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದೆ.
15 ದಾಖಲೆಗಳಿದ್ದರೂ ಅರ್ಜಿ ವಜಾಗೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನು?
ಅರ್ಜಿದಾರನು ತನ್ನ ವಾದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ 1951ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಗರಿಕರ ನೋಂದಣಿ (ಎನ್ಆರ್ಸಿ) ನಕಲು, 1966ರಿಂದ 2017ರವರೆಗಿನ ವಿವಿಧ ವರ್ಷಗಳ ಮತದಾರರ ಪಟ್ಟಿ, ಭೂಮಿಯ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು. ತಾನು 1988ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಗುವಾಹಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದನು. ನದಿ ಪ್ರವಾಹದ ಭೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವು ಹಲವು ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿತು ಎಂದು ಆತ ವಿವರಿಸಿದ್ದನು.
ಆದರೆ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಈ ಎಲ್ಲ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಲೋಪದೋಷಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ 1951ರ ಎನ್ಆರ್ಸಿ ದಾಖಲೆಯು ಕೇವಲ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಜನರೇಟೆಡ್ ಪ್ರತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಶಾಲಾ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ನೀಡಿದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಮೂಲ ದಾಖಲಾತಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಒದಗಿಸದ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. 1973ರ ಜಮೀನಿನ ಪತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, ಆ ಆಸ್ತಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಯಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಕಂದಾಯ ದಾಖಲೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳ ವೋಟರ್ ಲಿಸ್ಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದ್ದದ್ದು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿದ್ದೇ ಈ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
