ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ “ಜನ ಗಣ ಮನ” ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ 27 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1911 ರಂದು ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ (ಈಗಿನ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ) ನಡೆದ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಈ ದಿನದ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ
ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಯು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾದದ್ದು. ಇದರ ವಿಶೇಷತೆಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:
- ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವೈಕ್ಯತೆ: ಈ ಗೀತೆಯು ಭಾರತದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. “ಪಂಜಾಬ ಸಿಂಧು ಗುಜರಾತ ಮರಾಠ…” ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
- ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರ ಕೊಡುಗೆ: ವಿಶ್ವಕವಿ ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಅವರು ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ‘ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯ ವಿಧಾತಾ’ ಗೀತೆಯ ಮೊದಲ ಭಾಗವೇ ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ.
- ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತು: ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಗೌರವ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲು ಈ ಗೀತೆ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿತು.
ಡಿಸೆಂಬರ್ 27 ರಂದೇ ಏಕೆ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?
27 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1911 ರಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನದ ಎರಡನೇ ದಿನದಂದು ಈ ಗೀತೆಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹಾಡಲಾಯಿತು. ಆ ಕ್ಷಣದ ಸವಿನೆನಪಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯ ಉಗಮವನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಈ ದಿನವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, 24 ಜನವರಿ 1950 ರಂದು ಸಂವಿಧಾನ ಸಭೆಯು ಇದನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಭಾರತದ ‘ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ’ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು.
ಗಮನಿಸಿ: ಈ ಗೀತೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಾಡಲ್ಲ, ಇದು ಭಾರತದ ಭವ್ಯ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಏಕತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
